Ziekte niet (altijd) een straf of specifieke les is
Bij ziekte en lijden gaan we uit van een Bijbelse en christocentrische benadering. Ziekte is niet automatisch een straf of een specifieke les van God, maar maakt deel uit van de gebrokenheid van deze wereld. Tegelijk leven wij niet vóór, maar ná het volbrachte werk van Jezus Christus.
Er ruimte is voor gebed en genezing
Door Zijn lijden, Zijn striemen en Zijn gebroken lichaam is verzoening en genezing mogelijk geworden. Die genezing raakt geest, ziel én lichaam, en heeft betekenis voor het hier en nu. Daarom is er ruimte voor gebed om genezing, met verwachting en geloof, inclusief handoplegging en ziekenzalving, zoals de Schrift ons leert.
Het voorbeeld van Christus, Paulus en het mysterie van lijden
Wij laten ons inspireren door het lijden van Christus en de ervaringen van Paulus. Hun levens leren ons moed en volharding te vinden, ook wanneer de weg door moeilijkheden gaat.
Ook na het kruis en Pinksteren blijft lijden soms onderdeel van het leven. De Schrift laat zien dat geloof en lijden naast elkaar kunnen bestaan. Tegelijk leven wij vanuit het volbrachte werk van Jezus Christus, waarin verzoening en genezing zijn vrijgezet voor geest, ziel en lichaam.
Daarom kiezen wij niet voor berusting, maar voor hoop. We bidden om herstel met verwachting, juist in het hier en nu. Niet vanuit maakbaarheid, maar vanuit vertrouwen. Door de jaren heen hebben we vele getuigenissen mogen zien van genezing, doorbraak en vernieuwd leven. Deze verhalen voeden onze hoop en herinneren ons eraan dat God vandaag nog werkt.
Waar herstel zichtbaar wordt, danken we God. Waar het uitblijft, blijven we bidden, nabij en betrokken, in het vertrouwen dat Zijn werk niet stopt en Zijn liefde niet ophoudt.
