Deel 1 – Je lichaam: een gave van God

Serie: Lichaam, Ziel & Geest

“Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is?”
– 1 Korinthe 6:19

Meer dan wat je ziet

Als je in de spiegel kijkt, zie je als eerste je lichaam.

Het lichaam dat ouder wordt. Dat soms sterk voelt en soms juist moe is. Dat littekens met zich meedraagt, pijn kan doen of je juist laat genieten van een wandeling, een omhelzing of de warmte van de zon op je gezicht.

Zo kijken wij vaak naar onszelf: vanuit wat zichtbaar is.

Maar God kijkt anders.

Hij ziet niet alleen een lichaam. Hij ziet een mens. Een mens die Hij met liefde heeft geschapen, gekend en bedoeld. Een mens die bestaat uit lichaam, ziel en geest.

Die drie zijn niet los verkrijgbaar. Ze horen bij elkaar. Wat je lichaam raakt, heeft invloed op je ziel. Wat je hart bezighoudt, merk je vaak ook lichamelijk. En je geest verlangt ernaar om verbonden te blijven met de God die je leven gaf.

In deze serie wil ik samen met jou stilstaan bij die drie prachtige onderdelen van ons mens-zijn. Niet om alles tot in detail uit te leggen, maar om samen te ontdekken hoe God naar ons kijkt.

We beginnen bij het lichaam.

Niet omdat het belangrijker is dan de ziel of de geest, maar omdat het de plek is waar ons leven zich iedere dag afspeelt.

Met zorg gevormd

De Bijbel vertelt dat God de mens vormde uit het stof van de aarde.

Dat woord vormde vind ik bijzonder.

Bij de schepping sprak God veel dingen eenvoudigweg tot bestaan. Maar bij de mens lezen we iets heel persoonlijks. Alsof een kunstenaar met aandacht bezig is aan zijn mooiste werk.

Daarna blies God Zijn levensadem in de mens.

Stof en adem.

Aarde en hemel.

Kwetsbaarheid en eeuwigheid.

Dat alles komt samen in één mens.

Misschien ben je geneigd kritisch naar je lichaam te kijken. Misschien zie je vooral wat niet mooi is, wat niet meer lukt of wat anders is dan je zou wensen.

God kijkt anders.

Hij ziet Zijn schepping.

Niet perfect door de gevolgen van de zonde, maar nog steeds waardevol. Nog steeds geliefd.

Een tempel, geen bezit

Paulus schrijft iets wat mij iedere keer opnieuw raakt.

“Uw lichaam is een tempel van de Heilige Geest.”

Een tempel is een plaats waar God woont.

Dat betekent niet dat ons lichaam volmaakt moet zijn. Ook niet dat we nooit ziek mogen worden of altijd fit moeten zijn.

Het betekent vooral dat ons lichaam ertoe doet.

God wil niet alleen aanwezig zijn tijdens een kerkdienst of wanneer we de Bijbel lezen. Hij wil met ons meegaan in het gewone leven. Tijdens ons werk. Aan de keukentafel. Tijdens een wandeling. Zelfs op dagen waarop we ons zwak of uitgeput voelen.

Dat geeft ons lichaam een diepe waardigheid.

Goed zorgen zonder kramp

Ik denk dat we hierin gemakkelijk twee kanten op kunnen schieten.

Aan de ene kant kunnen we ons lichaam verwaarlozen. We gaan maar door, nemen nauwelijks rust en luisteren niet meer naar de signalen die ons lichaam geeft.

Aan de andere kant kunnen we zo bezig zijn met gezondheid, voeding en prestaties dat ons lichaam bijna een project wordt dat altijd beter moet.

Volgens mij nodigt God ons uit tot een andere weg.

Een weg van dankbaarheid.

Goed zorgen voor jezelf hoeft niets met perfectionisme te maken te hebben. Het begint vaak met heel gewone dingen. Op tijd rust nemen. Een wandeling maken. Gezond eten waar dat kan. Je grenzen serieus nemen. Durven toegeven dat je niet alles kunt.

Niet omdat je daarmee Gods liefde verdient.

Maar omdat je zorgvuldig wilt omgaan met wat Hij je heeft toevertrouwd.

Als je lichaam je in de steek laat

Misschien is dit lastig om te lezen.

Misschien leef je met chronische pijn. Ben je ernstig ziek. Of doet je lichaam al jaren niet wat je graag zou willen.

Dan wil ik dit vooral tegen je zeggen.

Je waarde ligt nooit in de conditie van je lichaam.

God houdt niet meer van gezonde mensen dan van zieke mensen.

Hij kijkt niet naar je prestaties, maar naar jou.

Ook een lichaam dat kwetsbaar is, blijft een plaats waar God dichtbij wil komen.

Juist in onze zwakheid laat Hij vaak iets zien van Zijn trouw.

Een uitnodiging

Misschien hoef je na het lezen van dit artikel niet meteen allerlei goede voornemens te maken.

Misschien is één vraag al genoeg.

Hoe kijk ik eigenlijk naar mijn lichaam?

Zie ik het vooral als iets dat tekortschiet? Als iets waar ik me voor schaam? Als iets dat altijd beter moet?

Of durf ik het ook te zien als een gave van God?

Niet perfect.

Wel kostbaar.

Misschien is dat vandaag wel de eerste stap.

Niet harder voor jezelf worden.

Maar milder.

Met dezelfde liefdevolle blik waarmee God naar jou kijkt.

Volgende keer

In het volgende deel staan we stil bij de ziel.

Bij onze emoties, gedachten en verlangens. De plek waar vreugde en verdriet elkaar ontmoeten. En waar God ons steeds opnieuw uitnodigt om rust te vinden in Zijn nabijheid.

“Waarom bent u onrustig, mijn ziel? Hoop op God.”
– Psalm 42