Deel 4: De Samenwerking van Lichaam, Ziel en Geest
Deel 4 – Lichaam, ziel en geest: één mens voor Gods aangezicht
Serie: Lichaam, Ziel & Geest
“Moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen, en mogen uw geest, ziel en lichaam onberispelijk bewaard worden.”
– 1 Thessalonicenzen 5:23
Je bent geen verzameling losse onderdelen
Soms proberen we ons leven op te delen.
Ons lichaam moet functioneren.
Onze gedachten moeten op orde zijn.
Onze emoties moeten niet te veel in de weg zitten.
En ergens daartussen proberen we ook nog geestelijk te groeien.
Maar zo kijkt God niet naar ons.
Hij ziet geen losse onderdelen.
Hij ziet een mens.
Een mens met een lichaam dat moe kan zijn. Met een ziel die kan hopen, rouwen, verlangen en worstelen. En met een geest die gemaakt is om dicht bij Hem te leven.
Dat vind ik troostrijk.
Want het betekent dat God niet alleen geïnteresseerd is in het “geestelijke” deel van ons leven. Hij ziet alles. Ook wat kwetsbaar is. Ook wat vermoeid is. Ook wat nog niet in balans is.
Alles raakt elkaar
Je merkt het vaak pas wanneer één onderdeel uit balans raakt.
Een paar nachten slecht slapen en je geduld wordt dunner.
Veel zorgen in je hoofd en je lichaam gaat protesteren.
Verdriet in je hart en ineens voelt zelfs opstaan zwaar.
En als God ver weg lijkt, raakt dat vaak ook je denken en voelen.
We zijn één geheel.
Daarom is herstel zelden alleen lichamelijk, emotioneel of geestelijk. Vaak raakt het alles tegelijk.
God weet dat.
Hij heeft ons immers zo gemaakt.
Jezus zag altijd de hele mens
Wat mij raakt in de verhalen over Jezus, is dat Hij nooit alleen naar het probleem keek.
Hij zag de mens erachter.
Bij Zacheüs zag Hij niet alleen een corrupte tollenaar, maar een man die verloren was geraakt.
Bij de Samaritaanse vrouw zag Hij niet alleen haar verleden, maar ook haar dorst naar levend water.
Bij zieke mensen zag Hij niet alleen hun lichaam, maar ook hun hart, hun schaamte, hun eenzaamheid en hun verlangen.
Jezus keek dieper.
Niet om te veroordelen.
Maar om te herstellen.
Dat is nog steeds hoe Hij naar mensen kijkt.
Ook naar jou.
Balans is geen perfect leven
Misschien klinkt het mooi: leven in balans.
Maar eerlijk is eerlijk, het leven voelt vaak helemaal niet zo.
Er zijn seizoenen waarin je lichaam niet meewerkt.
Seizoenen waarin je ziel moe is.
Seizoenen waarin je bidt, maar weinig ervaart.
Daarom gaat balans niet over een perfect leven.
Het gaat niet over alles onder controle hebben.
Het gaat erom dat we steeds opnieuw leren terugkeren naar God.
Met ons lichaam.
Met onze ziel.
Met onze geest.
Niet als mensen die alles voor elkaar hebben, maar als mensen die Hem nodig hebben.
Zorg voor wat God je heeft toevertrouwd
Je lichaam heeft rust nodig.
Je ziel heeft aandacht nodig.
Je geest heeft ontmoeting met God nodig.
Dat klinkt eenvoudig, maar vaak vergeten we het.
We gaan door terwijl ons lichaam vraagt om stilte.
We vullen onze dagen terwijl onze ziel eigenlijk wil huilen.
We zoeken afleiding terwijl onze geest verlangt naar Gods nabijheid.
Misschien begint herstel soms niet met iets groots.
Maar met luisteren.
Naar je lichaam.
Naar je hart.
Naar de zachte stem van God.
God begint niet pas als jij op orde bent
Dat is misschien wel één van de grootste misverstanden.
Dat God pas dichtbij komt wanneer wij sterk genoeg zijn.
Wanneer ons geloof groot genoeg is.
Wanneer ons leven netjes genoeg voelt.
Maar Jezus laat iets anders zien.
Hij kwam juist dichtbij vermoeide mensen. Gebroken mensen. Zoekende mensen. Mensen met vragen, schaamte, pijn en verlangen.
Mensen zoals jij en ik.
God wacht niet tot jij helemaal in balans bent.
Hij ontmoet je midden in je werkelijkheid.
Daar begint genade.
Heel worden bij Hem
Paulus bidt dat de God van de vrede ons geheel en al heiligt.
Dat is een prachtig gebed.
Niet omdat wij onszelf kunnen verbeteren tot we eindelijk goed genoeg zijn.
Maar omdat God Zelf in ons wil werken.
Langzaam.
Geduldig.
Diep.
Hij vormt ons naar het beeld van Jezus.
Soms door Zijn Woord.
Soms door stilte.
Soms door mensen om ons heen.
Soms door moeilijke seizoenen waarin we leren dat onze kracht niet genoeg is, maar Zijn genade wel.
Een vraag om mee af te sluiten
Misschien heeft deze serie je geholpen om anders naar jezelf te kijken.
Niet als een lichaam dat beter moet presteren.
Niet als een ziel die alles maar moet dragen.
Niet als een geest die altijd sterk moet zijn.
Maar als een mens die door God is gemaakt, gekend en geliefd.
Misschien is dit een mooie vraag om mee te nemen:
Welk deel van mijn leven vraagt op dit moment om Gods aandacht en zorg?
Je lichaam?
Je ziel?
Je geest?
Breng het maar bij Hem.
Niet perfect.
Niet mooi verpakt.
Gewoon eerlijk.
Want God kijkt met liefde naar jouw hele leven.
En juist in Zijn nabijheid mogen lichaam, ziel en geest steeds meer thuiskomen.
“Loof de HEERE, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam.”
– Psalm 103:1
Tot slot
Met dit vierde deel sluiten we de serie over lichaam, ziel en geest af.
Mijn verlangen is dat deze serie je helpt om met mildere ogen naar jezelf te kijken. Niet als iemand die alles op orde moet hebben, maar als mens die door God is gemaakt, gekend en geliefd.
Met een lichaam dat zorg nodig heeft.
Met een ziel die rust zoekt.
Met een geest die verlangt naar God.
En juist daar, in dat hele mens-zijn, wil Hij dichtbij zijn.