Hoe twijfel ons geloof kan ondermijnen en hoe we leren vertrouwen op God
Wanneer we spreken over geloof, is het bijna onvermijdelijk dat ook het onderwerp ongeloof ter sprake komt. Toch is ongeloof vaak een beladen woord. Misschien roept het direct een gevoel van schuld op. Alsof iedere twijfel betekent dat je God tekortdoet.
Maar de Bijbel laat een genuanceerder beeld zien.
Twijfel is iets wat iedere gelovige kent. Zelfs mensen die God op een bijzondere manier hadden leren kennen, worstelden soms met vragen. Ongeloof begint daarom niet bij het hebben van vragen. Ongeloof ontstaat wanneer we Gods Woord en Zijn karakter minder gaan vertrouwen dan onze eigen omstandigheden.
Juist daarom wil God ons niet veroordelen, maar leren om steeds meer op Hem te vertrouwen.
Wat is ongeloof?
Ongeloof is meer dan het ontbreken van geloof. Het is een houding van het hart waarin Gods beloften steeds meer worden overschaduwd door twijfel, angst of zichtbare omstandigheden.
Jakobus schrijft:
“Maar laat hij in geloof bidden, zonder enige twijfel. Want wie twijfelt, is als een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op en neer geworpen wordt.”
– Jakobus 1:6
Dat beeld is treffend.
Een golf heeft geen vaste richting. Ze wordt heen en weer bewogen door alles wat haar raakt.
Zo kan ook ons geloof onrustig worden wanneer we ons meer laten leiden door wat we voelen dan door wat God heeft gezegd.
De Bijbel laat zien hoe ongeloof ontstaat
Door de hele Bijbel heen ontmoeten we mensen die moesten leren vertrouwen.
Het volk Israël zag hoe God de Rode Zee opende, manna uit de hemel gaf en hen dag en nacht leidde. Toch durfden zij het Beloofde Land niet binnen te gaan toen zij de reuzen zagen.
Hun ogen waren meer gericht op de grootte van het probleem dan op de grootheid van God.
Ook Thomas worstelde.
Hij kon de opstanding van Jezus pas geloven nadat hij Hem met eigen ogen had gezien.
Jezus veroordeelde hem niet, maar nodigde hem uit om verder te kijken dan alleen wat zichtbaar was.
Hij zei:
“Zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven.”
– Johannes 20:29
Dat is nog steeds een uitnodiging voor ons.
Ook gelovigen kunnen twijfelen
Misschien herken je jezelf hierin.
Je gelooft dat God bestaat.
Je gelooft Zijn Woord.
En toch zijn er momenten waarop je jezelf afvraagt waarom Hij nog niet heeft ingegrepen.
Dat maakt je nog geen ongelovige.
Zelfs de vader van de zieke jongen bad eerlijk:
“Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.”
– Markus 9:24
Wat een bijzonder gebed.
Hij verbergt zijn worsteling niet.
Hij brengt haar bij Jezus.
En dat is precies wat geloof doet.
Geloof doet niet alsof alles eenvoudig is.
Geloof brengt juist alles eerlijk bij God.
Waardoor groeit ongeloof?
Vaak ontstaat ongeloof heel geleidelijk.
Soms doordat we ons voortdurend laten voeden door angstige berichten of negatieve ervaringen.
Soms doordat teleurstellingen ons hart raken.
Soms doordat we meer vertrouwen op ons eigen inzicht dan op Gods Woord.
En soms omdat we zo lang wachten op een antwoord dat de hoop langzaam begint weg te glijden.
Daarom zegt Spreuken:
“Vertrouw op de HEERE met heel uw hart en steun op uw eigen inzicht niet.”
– Spreuken 3:5
God vraagt ons niet om alles te begrijpen.
Hij vraagt ons om Hem te vertrouwen.
Hoe groeit geloof?
Het mooie is dat ongeloof niet het laatste woord hoeft te hebben.
Geloof groeit.
Niet doordat wij harder ons best doen.
Maar doordat wij God steeds beter leren kennen.
Paulus schrijft:
“Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het Woord van Christus.”
– Romeinen 10:17
Daarom is tijd met God zo belangrijk.
Wanneer wij Zijn Woord lezen, ontdekken we steeds opnieuw Wie Hij is.
Wanneer wij bidden, groeit onze relatie met Hem.
Wanneer wij luisteren naar getuigenissen van Gods trouw, wordt ook ons eigen vertrouwen versterkt.
En wanneer wij kleine stappen van gehoorzaamheid zetten, merken we steeds opnieuw dat God betrouwbaar is.
Kies ervoor om je blik op Jezus te richten
Petrus liep over het water zolang zijn blik op Jezus gericht bleef.
Pas toen hij meer aandacht kreeg voor de wind en de golven, begon hij te zinken.
Dat verhaal laat iets zien wat wij allemaal herkennen.
Waar onze aandacht naartoe gaat, daar groeit ook ons vertrouwen.
Richten wij ons voortdurend op onze problemen, dan worden ze steeds groter.
Richten wij ons op Christus, dan ontdekken we opnieuw hoe groot Hij werkelijk is.
Dat betekent niet dat de storm direct verdwijnt.
Maar wel dat wij leren rusten in Degene Die boven de storm staat.
Neem dit mee
Misschien worstel jij vandaag met vragen.
Misschien bid je al lange tijd zonder zichtbaar antwoord.
Misschien merk je dat twijfel af en toe aan je hart trekt.
Weet dan dat God niet van je wegloopt.
Hij nodigt je juist uit om dichter bij Hem te komen.
Vertel Hem eerlijk wat er in je leeft.
Vraag Hem om je geloof te versterken.
Voed jezelf met Zijn Woord.
Blijf dicht bij Jezus.
Want geloof is uiteindelijk niet het krampachtig vasthouden aan een uitkomst.
Geloof is leren rusten in de Persoon van God.
En hoe beter wij Hem leren kennen, hoe kleiner ongeloof langzaam wordt.
Niet omdat wij sterker worden.
Maar omdat ons vertrouwen groeit in Hem Die altijd trouw blijft.